CAS เจ้าแมวตัวยุ่ง

CAS เจ้าแมวตัวยุ่ง

สวัสดีครับคุณผู้อ่านทุกท่าน ในบทความนี้ผมจะขอเสนอ คำว่าCAS (แคส) หรืออัพเดตอีกนิดเป็น CASA (คาซ่า) หลายคนคงเริ่มร้องกันแล้วว่าทุกวันนี้มันคืออะไร อยู่ๆโผล่มาเพิ่มภาระให้กับพวกเรา จริงๆ ={}=!!!

คำว่า CAS (แคส) ทุกท่านที่ศึกษาอยู่ในโรงเรียนนำร่องโครงการมาตรฐานสากล คงทราบดี ว่าเจ้าแมว( CAS )ตัวยุ่งนี้ มันคือหนึ่งในผองเพื่อน 4 มังกร(องค์ประกอบ) ของเจ้าหลักสูตรนี้มีองค์ประกอบดังต่อไปนี้

TOK (ต๊อก) องค์ความรู้ EE (อีอี) ความเรียงชั้นสูง GE (จีอี) โลกศึกษา เข้าใจโลก ศึกษาจากเรื่องราวประเด็นร้อน CAS (แคส) กิจกรรมสาธารณะประโยชน์ ท่านผู้อ่านหลายคนคงเคยดูหนัง ฝรั่ง กันใช่ไหมครับ (ถึงไม่เคยก็จะอธิบาย)

“ภาพของโรงเรียนที่เข้าเรียนยามตะวันสาดแสง นักเรียนใส่ชุดอะไรก็ได้เข้าศึกษา เรียนไปครึ่งวัน เลิกเรียน นักเรียนเข้าหา ชมรมชื่อดังของโรงเรียน เช่นชมรมกีฬา ชมรมหมากรุก ชมรมเชียร์” ตอนนี้อยากให้ผู้อ่านลองจำภาพของโรงเรียน แบบนี้เอาไว้ให้ดี และมาดูกันว่า เจ้าหลักสูตรตัวนี้ มันเป็นอย่างไร

สำหรับเรื่องของเจ้าแมวตัวนี้ ถ้าจะเสวนากันสักประเด็น เราคงเสวนากัน สองถึงสามวันก็ไม่เสร็จ แน่นอน วันนี้เราจึงจะเริ่มทาทำความรู้จักกับมันทีละเล็กทีละน้อย ครับ           เจ้าแมวตัวนี้ ประกอบด้วย Creativities ความคิดสร้างสรรค์ รู้จักคิดวิเคราะห์ ส่วนเจ้า Actions คือการลงมือปฏิบัติจากสิ่งที่เราได้คิดมานั้นแหละ และยังไม่จบแค่นั้น มันยังต้อง Service คือการบริการ ช่วยเหลือสังคม รู้สึกสำนึกในแผ่นดินที่ตนเกิดและต้องตอบแทนคุณแผ่นดิน เรียกง่ายๆว่า มันคือการอาสานั้นเอง สรุปแล้วเจ้าแมวตัวเล็กๆที่น่ารักตัวนี้ คือการคิดสร้างสรรค์งานจิตอาสา โดยเกิดจากผู้เรียนกระทำด้วยตัวเอง ย้ำว่าการอาสาที่ไม่มีค่าตอบแทนใดๆ เกือบลืม เดี๋ยวนี้เขาเปลี่ยนเป็น CASA แล้วนะ เจ้า A ตัวสุดท้ายคือ Activities แปลตรงๆตัวก็คือ กิจกรรมนั้นเอง           คำถามจากทางบ้าน หนูนิดอยากถามว่า “คือหนูรู้จักเจ้าแมวผู้น่ารักตัวนี้มานานแล้ว ค่ะ แต่ตอนนี้หนูกับเพื่อนต้องทำโครงงานเจ้าแมวตัวนี้ แล้วหนูควรจะเริ่มอย่างไรดี ค่ะ” ห้าๆ เป็นคำถามที่ดีมากๆครับหนูนิด (ตอบแบบนางงาม) คำตอบนี้ยากที่จริงๆเพราะถ้าไม่เคยทำมาก่อนแล้วถูกสั่งให้ทำ ให้เขียนโครงการเลยมันก็จะทำอะไรไม่ถูก คำตอบข้อนี้ขอบคุณค่ายอบรมการเขียนโครงการในงานมหกรรมพลังเยาวชนพลังสังคมครั้งที่ 1 ที่ TKPark มากๆครับ การจะเริ่มทำงานใดๆนั้นสิ่งแรกที่เราควรจะรู้ก่อนที่จะไปรับรู้ปัญหาเลย ไม่ถูกซิ !! สิ่งแรกก่อนที่จะทำทุกอย่างในชีวิตเลย คือรู้จักตัวเอง รู้จักความสามารถของตัวเอง รู้ว่าเราชอบอะไร เราอยากเป็นอะไร

นี่สินะที่เรียกว่ายากของจริง เพราะนี่คือปัญหาของเยาวชนเกือบทั้งประเทศที่ไม่รู้จะเรียนอะไร ไม่รู้จะทำงานอะไร ไม่รู้ว่าอนาคตตัวเองจะเป็นยังไง และเป็นปัญหาที่ผู้ใหญหลายคนก็ไม่เข้าใจ แต่มันเป็นสิ่งที่จำเป็นมากก่อนจะทำสิ่งใดก็ตาม นี่คือตัวอย่างสถานการจริง นาย สุขสันต์ รู้จักตัวเอง มีเพื่อนชื่อ นาย อมทุกข์ ช่างมันประไร กับนาย ตามเพื่อน ไปกันเหอะ วันหนึ่งครูใจดี มีกิจเยอะ สั่งให้ ทำโครงงานโดยจับกลุ่มสามคน แน่นอน ทั้งสุขสันต์ อมทุกข์ ตามเพื่อนก็ต้องอยู่ด้วยกัน ผลที่เกิดขึ้นคือ นายสุขสันต์ทำงานหนักเพียงคนเดียว คนที่เหลือ นั่งดูดายอารมณ์ประมาณ อยู่ห่างๆอย่างห่วง ... คุ้นๆไหม

เด็กศรีไดเร็ก ปัญหาพวกนี้จะหมดไป(หรือป่าวก็ไม่รู้) แค่เรารู้จักตนเอง แล้วนำความสามารถที่ตัวเองค้นพบ มาจับกับโจทย์อย่างมีความคิดร้างสรรค์ และตามความถนัด นอกจากจะขจัดปัญหาการว่างงาน(ที่ผู้ใหญ่ยังแก้ไม่ได้) แล้วยังส่งผลให้เราทำงานอย่างมีความสุข อีกด้วย

สมมุติสมาชิกในทีม นายตากล้อง ความสามารถ การถ่ายภาพ อาวุธ กล้อง Canon 550D นายวิทยศาสตร์ ความสามารถช่างสังเกต อาวุธ แว่นขยายคุณปู่ นายกระดาษ ความสามารถ เขียนนิยาย อาวุธ ดินสอกด 2B นายลิ้นทอง ความสามารถพูดเก่ง อาวุธ กระดาษม้วนขยายเสียง

โจทย์ คือ ทิ้งขยะไม่เป็นที่ วิธีทำ จากโจทย์ ทิ้งขยะไม่เป็นที่ แทนค่าตัวแปรอย่างสร้างสรรค์ ให้นายวิทยาศาสตร์ นำทีมสังเกตสถานที่ปัญหา ให้นายตากล้อง ถ่ายเหตุการณ์จริง ขยะจริง เพื่อกลับมาวิเคราะห์และนำมาทำโปสเตอร์รณรงค์ ให้นายกระดาษ เขียนสรุปการประชุม นำผลมาเขียนโปสเตอร์และสคริปรณรงค์ ให้นายลิ้นทอง รับสคริปนำทีมเดินรณรงค์ทิ้งขยะ

Think!!!!! ทั้งหมดเกิดจากที่ทุกคนในกลุ่มรู้จักตัวเอง รู้ความชอบของเรา แล้วนำมาจับเข้ากับปัญหา และนำมาแก้ปัญหา ให้ถูกทาง

เย้ !!!! ภารกิจแรก เสร็จแล้ว ภารกิจต่อไป เมื่องานที่ทำเกิดปัญหา ติดตามได้เร็วๆนี้